فیستول رکتوواژینال معمولا بعنوان عارضه زایمان واژینال، بیماریهای التهابی روده، رادیوتراپی، بیماریهای نئوپلازیک و جراحی های خاص دیده می شود. تجاوزات جنسی نیز بعنوان علت این عارضه گزارش شده است. در این مقاله ما دو بیمار با فیستول رکتوواژینال گزارش می کنیم که بدنبال فعالیت جنسی بعد از ازدواج قانونی اتفاق افتاده است.این موارد نشان می دهد که برای زوجهای جوان در جامعه ما قبل از ازدواج بایستی برنامه های آموزشی لازم تنظیم شود..

فیستول رکتوواژینال همراه با آترزی مقعد، بسته ماندن مادرزادی سوراخ انتهایی رکتوم همراه با ارتباط غیر طبیعی رکتوم و واژن، در یک بچه گربه نژاد مو کوتاه تشخیص داده شد. در معاینه فیزیکی، بی حالی، دهیدراتاسیون، عدم شکل گیری قسمتی از دم، آترزی مقعد و خروج مدفوع آبکی از سوراخ واژن مشخص گردید. حیوان قبل از شروع جراحی به دلیل نامساعد بودن وضعیت بالینی تلف شد. در کالبد گشایی یافته های بالینی و رادیوگرافی تایید شد.

زمینه و نوع مطالعه: مروری کوتاه بر جراحات دستگاه تناسلی مادیانهدف: درمان پارگی ها و فیستول رکتوواژینالروش کار: مطالعه مروری با استفاده از منابع مختلف در ارتباط با انواع و درمان پارگی ها و فیستول رکتوواژینالنتایج: جسم پرینه (Perineal body) به فضای بین مقعد و فرج گفته می شود که از رشته های عضلات اسفنکتر خارجی مقعد و عضلات منقبض کننده فرج تشکیل شده است. ساختارهای دستگاه تناسلی مادیان مستعد به انواع جراحات در طول جفت گیری و زایمان هستند. از جمله این جراحات می توان به پارگی های پرینه یا رکتوواژینال (Perineal/Rectovaginal laceration) و فیستول رکتوواژینال (Rectovaginal fistula) اشاره کرد. پارگی های پرینه در زمان زایمان اتفاق می افتند، زمانی که چین حلقوی بقایای پرده بکارت (hymen) در محل اتصال دهلیز به واژن، عبور پا یا بینی کره را مسدود نماید. در پارگی های درجه سوم، پارگی در سپتوم رکتوواژینال، عضلات واژن، رکتوم، جسم پرینه و اسفنکتر مقعدی وجود دارد. فیستول عمدتاً بطور ثانویه و به دنبال سخت زایی در مادیان های شکم اول رخ می دهد. گیر کردن بینی یا اندام حرکتی کره در سقف واژن یا دهلیز سبب این آسیب می شود. روش های جراحی مختلفی برای درمان پارگی های درجه سوم ذکر شده است که شامل ترمیم در یک یا دو مرحله است. روش جراحی تغییر یافته گوتز رایجترین روش جراحی تک مرحله ای می باشد. رهیافت افقی (Horizontal approach) و رهیافت از طریق مقعدی (Transrectal approach) از جمله روش های جراحی برای ترمیم فیستول رکتوواژینال می باشند. از اصلی ترین مشکلات بعد ازعمل بدون توجه به روش جراحی، می توان به باز شدن بخیه ها اشاره کرد.نتیجه گیری نهایی: میزان موفقیت در تمام روش های جراحی بطور چشمگیری بالاست اما با توجه به اهمیت مسئله اقتصادی در صنعت اسب، روش های جراحی تک مرحله ای به علت این که دوره بستری بسیار کوتاهی دارند و نیز تداخلی با تولیدمثل مادیان نمی کنند، از جمله روش های ارجح می باشند.

زمینه و هدف: این مطالعه گزارش 10 ساله ما از 8 بیمار با فیستول بین مجرا و رکتوم است که به روش های York-Mason، از طریق پرینه همراه با قرار دادن فلپی از عضله گراسیلیس و شکمی همراه با برداشتن استخوان پوبیس و قرار دادن فلپی از امنتوم درمان شده اند.مواد و روش ها: ما پرونده های پزشکی 8 بیمار که بین مارس 1995 تا سپتامبر 2005 در مرکز ما تحت عمل جراحی ترمیم فیستول بین مجرا و رکتوم قرار گرفته بودند را مورد بررسی قرار دادیم. سه نفر از این بیماران به علت آسیب نافذ (گلوله، جراحی سنگ مثانه از طریق پرینه) دچار فیستول شده بودند، اینها به طریقه York-Mason تحت درمان قرار گرفتند. 3 بیمار متعاقب تصادم و شکستگی لگن و قطع شدن مجرای ادرار دچار فیستول شده بودند، اینها از طریق شکم به همراه برداشتن استخوان پوبیس و قرار دادن فلپی از امنتوم درمان شدند. روش جراحی از طریق پرینه با قرار دادن فلپی از عضله گراسیلیس در دو بیمار به کار گرفته شد. علت فیستول این بیماران رادیوتراپی بود. قبل از عمل جراحی ترمیمی برای تمام بیماران کلستومی انحرافی تعبیه شد. برای 1 تن از این بیماران قبل از مراجعه به مرکز ما جراحی به منظور بستن فیستول از طریق آنال انجام شده بود، که موفقیت آمیز نبود. 7 بیمار دیگر به طریقه های غیرجراحی تحت درمان های طولانی مدت قرار گرفته بودند.یافته ها: تمام بیماران مرد بودند. میانگین زمان پیگیری بیماران 4 سال بود. میانگین سن بیماران 50.5 سال بود. اندازه فیستول ها 1-2 سانتیمتر و در فاصله 3-4 سانتیمتری از شیار آنال بود. فیستول های 5 بیمار از 8 بیمار که به روش های York-Mason و از طریق پرینه با قراردادن فلپی از عضله گراسیلیس درمان شدند، بهبود یافتند. سه بیماری که از طریق شکم به همراه برداشتن استخوان پوبیس درمان شدند، دچار عود فیستول و تنگی مجرای ادرار شدند که تحت ترمیم مرحله ای مجرا قرار گرفتند و در هنگام عمل فلپی از پوست پرینه بر روی فیستول قرار داده شد. در مرحله بعد مجرا ترمیم گردید و مشکل بیماران برطرف شد. پس از درمان کامل هیچ کدام از بیماران دچار بی اختیاری ادرار یا مدفوع نبودند. فقط 3 بیماری که ابتدا از طریق شکم به همراه برداشتن استخوان پوبیس تحت درمان قرار گرفته بودند، دچار ناتوانی جنسی شده بودند.نتیجه گیری: روش جراحی York-Mason برای ترمیم فیستول های بین مجرا و رکتوم یک روش با نتایج بسیار خوب و عوارض کم می باشد. به ویژه در فیستول های متعاقب جراحی و کوچک که بافت حاشیه ای سالم و بدون عفونت یا اسکار باشد. در موارد فیستول های ناشی از رادیوتراپی با نسج نامناسب و سایز بزرگ فیستول روش پرینه آل همراه با اینترپوزیشن عضله گراسیلیس نتایج خوبی به همراه دارد.

سابقه و هدف: فیستول وزیکوواژینال به دنبال جراحی های لگن، رادیوتراپی لگن سرطان سرویکس و یا تروما به وجود می آید. درمان های مختلفی براساس عامل به وجود آورنده و اندازه فیستول وجود دارد. در موارد نادری این فیستول می تواند گسترش پیدا کرده و رکتوم را نیز درگیر کند. در داخل هر فیستول وزیکوواژینال به دنبال عفونت مکرر ادراری احتمال ساختن سنگ وجود دارد (اگرچه بسیار نادر است).گزارش مورد: بیمار خانم 55 ساله ای است که با بی اختیاری کامل ادرار که به دنبال یک زایمان مشکل در 30 سال قبل به وجود آمده بود، به بخش ارولوژی مراجعه کرده است. 5 سال بعد از زایمان به علت ایجاد فیستول تحت عمل قرار گرفت و بعلت بزرگی فیستول حالب ها به سیگمویید پیوند زده شدند (روشی غیر مرسوم). بعد از مراجعه بیمار و انجام آزمایشات پاراکلینیکی سنگ بزرگی به ابعاد 10×10 سانتی متر تمام یورترا، واژن و رکتوم را پر کرده بود که بعد از آمادگی بیمار تحت عمل جراحی لاپاراتومی قرار گرفت و سنگ خارج گردید.نتیجه گیری: از عوارض دیر هنگام اتصال حالب به سیگمویید می توان از تنگی محل اتصال و سرطان رکتوم و تشکیل سنگ نام برد. این موضوع اهمیت پیگیری وضعیت بیماران را بعد از عمل بیشتر می کند.

زمینه و هدف: مهم ترین عوارض درمان فیستول آنال بی اختیاری دفع گاز یا مدفوع و عود فیستول است. عود یکی از مهم ترین عوارض درمان های فسیتول می باشد، چراکه عود می تواند باعث بستری مکرر، جراحی متعدد، آسیب بیشتر بافت، صرف هزینه و زمان بیشتر شود. با توجه به اینکه به نظر می رسد بیشتر علل عود فیستول قابل پیشگیری باشد، تصمیم بر آن شد تا در مطالعه ای بر روی بیماران عوامل موثر بر عود فیستول آنال بررسی شود. روش کار: در این مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) 50 بیمار مراجعه کننده به بخش جراحی بیمارستان رسول اکرم جهت درمان عود فیستول از فروردین 96 الی شهریور 96 وارد مطالعه شدند. برای هر بیمارقبل از عمل پرسش نامه ای شامل سن، جنس، مدت بیماری، سابقه جراحی فیستول، سابقه جراحی آبسه، سابقه تخلیه آبسه های خود به خودی، تعداد دفعات دفع مدفوع در روز، بیماری زمینه ای دیابت، مصرف کورتون، تعداد دفعات مراجعه به پزشک بعد از جراحی فیستول قبلی، تعداد و محل سوراخ داخلی و خارجی پر گردید و روز بعد از عمل که آناتومی کامل فیستول و اشکالات تکنیکی جراحی های قبلی مشخص شد، قسمت دوم پرسش نامه تکمیل گشت. در نهایت اطلاعات به دست آمده وارد نرم افزار آماری SPSS نسخه 24 شد و تحت انالیز آماری قرار گرفت. یافته ها: تعداد 50 بیمار با میانگین سنی 3/12± 5/42 سال وارد مطالعه شدند که به صورت میانگین 09/4± 33/3 سال درگیر بیماری فیستول مقعدی بوده اند. در این مطالعه 8 نوع علت عود فیستول در بیماران بررسی شد به طوری که 18 نفر (36%) از بیماران به دلیل کالکشن سوپرالواتور وسیع، 7 نفر (14%) به دلیل نبود سوراخ داخلی، 3 نفر (6%) به دلیل بیماری التهابی روده (Inflammatory Bowel Disease-IBD)، 6 نفر (12%) به دلیل عدم پیگیری مناسب، 6 نفر (12%) به دلیل فیستول نعل اسبی، 7 نفر (14%) به دلیل فیستول رکتوواژینال، 1 نفر (2%) به دلیل توده رترورکتال و 2 نفر (4%) به دلیل عدم تشخیص curve extension دچار عود فیستول شدند. همچنین ارتباط معناداری بین علت عود و نوع ترکت اصلی نیز به دست آمد. (035/0=p). نتیجه گیری: با به کارگیری بهترین تکنیک جراحی فیستول مقعدی با توجه به شرایط بیمار و در نظر گرفتن نوع ترکت اصلی، می توان میزان عود فیستول و عوارض پس از عمل را کاهش داد.

مقدمه: یکی از شایع ترین انواع سرطان در میان زنان، سرطان های دستگاه تناسلی است که درمان آن علاوه بر افزایش طول عمر، بهبود کیفیت زندگی را نیز به دنبال دارد. هدف اصلی این مطالعه تعیین توزیع فراوانی عوارض درمانهای مختلف انجام شده در سرطانهای دستگاه تناسلی در بخش زنان بوده است.روش کار: این مطالعه توصیفی مقطعی در سالهای 1375-81 در بیماران مبتلا به سرطان دستگاه تناسلی مراجعه کننده به بخش سرطان زنان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شده است. 302 بیمار مبتلا به سرطان دستگاه تناسلی که به روش آسان نمونه گیری شدند مورد مطالعه قرار گرفتند. مشخصات فردی، نتایج درمان، نوع و عوارض درمان در پرسشنامه جمع آوری و سپس با استفاده از آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی و آزمونهای آماری کای اسکوئر، واریانس، ضریب همبستگی و تی پردازش شد.نتایج: طی این مطالعه نتایج زیر بدست آمد: خونریزی در %6.1 و عفونت محل عمل در %3 و ترومبوآمبولی در %1.1، عفونت ادراری در %3، انسداد روده در %2.7، آبسه لگنی در %1.1، آنوری در %1.1، لنفوسیست در %7.6، باز شدن زخم در %0.38، آتونی مثانه در %1.9، آسیب به عروق بزرگ حین عمل در %0.38، فیستول یورتروواژینال در %0.76، فیستول رکتوواژینال در %0.76، فیستول رکتووزیکال در %0.38، فیستول وزیکوواژینال %0.38، فیستول رکتووزیکال در %0.38، فیستول ایلئو واژینال در %0.38، بی اختیاری ادرار در %0.76 فوت در %0.38 موارد دیده شد. نتیجه گیری: عوارض حین عمل در این مطالعه %3.04 بود که در سایر مطالعات تا حدود %6 بوده است. عوارض عفونی در این مطالعه %7.1 و بیشتر از سایر مطالعات بوده است (%4)، که احتمال دارد عدم استفاده از آنتی بیوتیک مناسب، علت آن بوده است. عوارض غیر عفونی در این مطالعه %6.8 بود که در حدود سایر مطالعات (%4) است.

زمینه و هدف: مالفورماسیون برونکوپولموناری فورگات جزء ناهنجاری های مادرزادی نادر دستگاه تنفسی و گوارش فوقانی می باشد. فیستول برونکوازوفاژیال مادرزادی در صورتی که توام با اترزی مری نباشد جزء آنومالی های نادر است. فیستول برونکوازوفاژیال که برونش مستقیم از مری جدا شود و همراه با هیپوپلازی ریه باشد بسیار نادر است و تاکنون 12 مورد گزارش شده است که نادر بودن آن ما را بر آن داشت که مورد حاضر را گزارش کنیم.شرح مورد: بیمار شیرخوار پسر 3 ماهه که با علایم سرفه، ویزینگ، تاکی پنه و(Failur to Thrive) FTT  مراجعه کرده بود و در گرافی سینه آپلازی ریه راست، در CT اسکن هیپوپلازی ریه و در اسکن رادیونوکلئید ریه، عدم مشاهده ریه راست گزارش شده بود. در برونکوسکوپی رژید، برونش اصلی راست مشاهده نشد و در مطالعه upper GI contrast یک فیستول برونکوازوفاژیال مشاهده شد. بیمار تحت عمل جراحی توراکوتومی پوسترولترال راست قرار گرفت. ریه هیپوپلاستیک راست توسط برونش اصلی به یک سوم تحتانی مری متصل بود. جهت بیمار پنومونکتومی انجام شد و برونش راست از روی مری قطع و مری ترمیم شد.نتیجه گیری: در هر بیماری که در رادیوگرافی قفسه سینه آپلازی ریه مطرح شده است بایستی این بیماری بسیار نادر را در نظر داشت و پس از انجام CT اسکن ریه، ازوفاگوگرام جهت رد فیستول برونکوازوفاژیال انجام شود.

زمینه و هدف: درمان فیستول های مقعدی پیچیده دارای دو هدف عمده است، 1- بسته شدن طولانی مدت تراکت. 2- حفظ عملکرد اسفنکترها. این مطالعه معرفی کننده یک روش جدید حفظ اسفنکتر، بستن تراکت فیستول در فضای بین اسفنکتری (Ligation of Intersphincteric Fistula Tract [LIFT]) با نتایج خوب کنترل عفونت است.مواد و روش ها: همه بیماران (23 نفر) با فیستول مقعدی پیچیده از دی ماه 1388 لغایت دی ماه 1389 تحت عملLIFT قرار گرفته و به صورت آینده نگر پیگیری شدند. اطلاعات دموگرافیک، جراحی های قبلی فیستول، نوع فیستول و درجه بی اختیاری مدفوعی بیماران گردآوری شد. جراحی توسط جراحان کولورکتال آموزش دیده انجام شد. بیماران بین دوازده تا پنجاه هفته پیگیری شدند.یافته ها: در مدت یک سال 23 بیمار تحت عمل LIFT قرار گرفتند. متوسط سن بیماران 35 سال بود و آنان به طور متوسط 2 بار تحت عمل جراحی فیستول قرار گرفته بودند. 18 بیمار (78%) فیستول از نوع High Trans Sphincteric داشتند. بیماران به مدت 12-50 هفته پیگیری شدند. در 17 بیمار (74%) فیستول بطور موفقیت آمیز بسته شد. متوسط زمان عود فیستول 4.5 هفته بود. در یک بیمار (4.3%) درجه خفیفی از بی اختیاری به گاز گزارش شد.نتیجه گیری: LIFT یک روش جدید درمان فیستول های مقعدی پیچیده است. موفقیت آن با روش های دیگر حفظ اسفنکتر قابل مقایسه است. بعلاوه یادگیری این روش جراحی آسان و هزینه های مربوط به آن اندک است و مهم تر اینکه این یک روش بی خطر محسوب می شود. البته نتایج طولانی مدت این روش باید با پیگیری طولانی مدت و مطالعات بالینی اتفاقی، ارزیابی شود.